Debat of dialoog?

Dagelijks hoor ik mensen zeggen dat ze graag het debat aangaan. Ik hoor dat steeds met afgrijzen aan. De politiek zit er vol mee. Er worden zelfs debat-wedstrijden gehouden: hoe kan je elkaar op de meest slimme wijze de loef afsteken. Recentelijk las ik een aardige omschijving van ‘debat’: een debat is vaak een verhit gesprek waarbij twee mensen tegen elkaar praten en naar zichzelf luisteren” (Dagelijkse gedachte: Jan Greshof). En daarmee denken we dan winst te behalen. Debatteren levert namelijk winnaars en dus ook verliezers op. In het debat doen we niets anders dan onze zienswijze en onze belangen verdedigen. (Over belangen schrijf ik binnenkort wel een apart blog) Maar als we met elkaar verder willen komen stel ik toch voor de dialoog te zoeken. Stel je eens voor: twee politieke opponenten die de dialoog aangaan. In een dialoog hoef je je eigen-aardigheden en ideeen echt niet te verloochenen; samen ga je op zoek naar iets van een hogere orde. Dat is dus winst voor alle twee als je dat bereikt en er is geen verliezer.
In mijn Katarsiaanse kring bedachten we het woord ‘dialogeren’.  Is het niet merkwaardig dat we wel kunnen ‘debatteren’, maar dat van het voeren van een dialoog geen werkwoord bestaat. Misschien dat we het daarom zo weinig doen. Maar dat excuus geldt nu niet meer: nu kunnen we dialogeren. Wat vind jij er van?

Reacties zijn gesloten.