Debat of dialoog?

Dagelijks hoor ik mensen zeggen dat ze graag het debat aangaan. Ik hoor dat steeds met afgrijzen aan. De politiek zit er vol mee. Er worden zelfs debat-wedstrijden gehouden: hoe kan je elkaar op de meest slimme wijze de loef afsteken. Recentelijk las ik een aardige omschijving van ‘debat’: een debat is vaak een verhit gesprek waarbij twee mensen tegen elkaar praten en naar zichzelf luisteren” (Dagelijkse gedachte: Jan Greshof). En daarmee denken we dan winst te behalen. Debatteren levert namelijk winnaars en dus ook verliezers op. In het debat doen we niets anders dan onze zienswijze en onze belangen verdedigen. (Over belangen schrijf ik binnenkort wel een apart blog) Maar als we met elkaar verder willen komen stel ik toch voor de dialoog te zoeken. Stel je eens voor: twee politieke opponenten die de dialoog aangaan. In een dialoog hoef je je eigen-aardigheden en ideeen echt niet te verloochenen; samen ga je op zoek naar iets van een hogere orde. Dat is dus winst voor alle twee als je dat bereikt en er is geen verliezer.
In mijn Katarsiaanse kring bedachten we het woord ‘dialogeren’.  Is het niet merkwaardig dat we wel kunnen ‘debatteren’, maar dat van het voeren van een dialoog geen werkwoord bestaat. Misschien dat we het daarom zo weinig doen. Maar dat excuus geldt nu niet meer: nu kunnen we dialogeren. Wat vind jij er van?
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie door Piet Boot . Bookmark de permalink .

Over Piet Boot

BIO Piet Boot (1947) De aanloop Piet haalde in de avonduren zijn MO-A onderwijskunde terwijl hij gedurende die tijd met zijn diploma ‘pedagogische Academie’ op zak, voor de klas stond. MO-B volgde gedurende de eerste jaren bij de Schoolbegeleidingdienst waar hij uiteindelijk 12 jaar lang ervaring opdeed in het begeleiden van schoolteams bij veranderingsprocessen. De hink Het onderwijs bood hem uiteindelijk te weinig ruimte en Piet richtte zich (met 2 collega’s) op de bedrijvenmarkt. ‘Triam, bureau voor Toegepaste Onderwijskunde’ was dè voorloper in de markt van het leveren van onderwijskundige diensten: de ontwikkeling van bedrijfspecifieke opleidingen en –documentatie. Piet heeft het vermogen een aantal jaren in de tijd vooruit te kunnen kijken en ontwikkelingen vroegtijdig te zien aankomen. Daarop liet hij Triam ook met een cyclus van 5 – 7 jaar groeien naar nieuwe niveaus van dienstverlening: eerst kwaliteitsmanagement, later kennismanagement. Piet vindt creëren belangrijker dan beheersen. Dat merk je ook aan een van zijn uitlaatkleppen: dan vind je hem in zijn kleine atelier, bezig om met olieverf ruwe doeken te produceren. De stap Toen Triam groot was gegroeid (max. 90 medewerkers / 5 vestigingen) was dat ook de hoogste tijd voor hem om een nieuwe start te maken. Hij besloot zijn kennis en ervaring in te zetten om ondernemers te helpen hun droom te verwezenlijken (en soms om hen ‘uit de droom te helpen’). Daarin komen zijn kwaliteiten het best naar voren; van onderwijskundige, kwaliteitskundige en veranderkundige, tot filosoof, visionair en ondernemer. Maar zijn sterkste punt is de verbinding tussen ‘hard’ en ‘zacht’, tussen mensen, tussen concept-ontwikkeling en uitvoering / de praktijk, tussen korte- en (middel)lange termijn. De sprong De jaren na zijn vertrek uit Triam werd Piet zich steeds bewuster van de grote ontwikkelingen van deze tijd. Opnieuw klopt zijn ondernemershart en is hij in cocreatie met verschillende partners bezig met interessante, betekenisvolle initiatieven. Daarnaast voert hij freelance opdrachten uit en creëert hij mogelijkehden voorzijn opdrachtgevers. Zijn visitekaartjes tonen rollen als inviseur, arrangeur, transformateur, derailleur en co-creator. Hoewel hij zegt dat hij niet meer werkt is hij voorlopig nog wel even bezig……