Ellen

Vandaag, 7 september 2012 is het precies twee jaar geleden dat Ellen Schenkelaars plotsklaps uit ons leven verdween. Haar volstrekt onverwachte overlijden was niet alleen voor haar gezin en familie een grote schok. Het heeft lang geduurd voordat ik zelf met beheerste emotie kon praten over het verlies van mijn Katarsiaanse zielemaatje.

Vandaag wil ik mijn blog aan haar wijden. Niet met veel tekst, want woorden blijven tekort schieten. Wel met een foto, genomen op de mooiste dag uit mijn Triam geschiedenis: het 15 jarig jubileum Kennisfestival in de Efteling op 1 oktober 1998.
Het is begin van de middag als Ellen als toverkol een inleiding houdt op het middagprogramma. Dit is Ellen. Beter kan ik haar niet beschrijven.

Wat ik aan het slot van mijn toespraak op haar crematie niet meer kon zeggen:

Lieve Ellen, dromenvanger
Waar je nu ook bent; als ik weer eens droom, vang jij ‘m dan op, geef ‘m kleurtjes
met je penselen en je kwasten, maak ‘m mooi en stop er dan een snufje inspiratie in.
En laat ‘m dan weer naar beneden zweven. Dan weet ik dat het goed met je gaat.

Ik heb ondertussen begrepen dat het inderdaad goed met haar gaat.

 

 

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie door Piet Boot . Bookmark de permalink .

Over Piet Boot

BIO Piet Boot (1947) De aanloop Piet haalde in de avonduren zijn MO-A onderwijskunde terwijl hij gedurende die tijd met zijn diploma ‘pedagogische Academie’ op zak, voor de klas stond. MO-B volgde gedurende de eerste jaren bij de Schoolbegeleidingdienst waar hij uiteindelijk 12 jaar lang ervaring opdeed in het begeleiden van schoolteams bij veranderingsprocessen. De hink Het onderwijs bood hem uiteindelijk te weinig ruimte en Piet richtte zich (met 2 collega’s) op de bedrijvenmarkt. ‘Triam, bureau voor Toegepaste Onderwijskunde’ was dè voorloper in de markt van het leveren van onderwijskundige diensten: de ontwikkeling van bedrijfspecifieke opleidingen en –documentatie. Piet heeft het vermogen een aantal jaren in de tijd vooruit te kunnen kijken en ontwikkelingen vroegtijdig te zien aankomen. Daarop liet hij Triam ook met een cyclus van 5 – 7 jaar groeien naar nieuwe niveaus van dienstverlening: eerst kwaliteitsmanagement, later kennismanagement. Piet vindt creëren belangrijker dan beheersen. Dat merk je ook aan een van zijn uitlaatkleppen: dan vind je hem in zijn kleine atelier, bezig om met olieverf ruwe doeken te produceren. De stap Toen Triam groot was gegroeid (max. 90 medewerkers / 5 vestigingen) was dat ook de hoogste tijd voor hem om een nieuwe start te maken. Hij besloot zijn kennis en ervaring in te zetten om ondernemers te helpen hun droom te verwezenlijken (en soms om hen ‘uit de droom te helpen’). Daarin komen zijn kwaliteiten het best naar voren; van onderwijskundige, kwaliteitskundige en veranderkundige, tot filosoof, visionair en ondernemer. Maar zijn sterkste punt is de verbinding tussen ‘hard’ en ‘zacht’, tussen mensen, tussen concept-ontwikkeling en uitvoering / de praktijk, tussen korte- en (middel)lange termijn. De sprong De jaren na zijn vertrek uit Triam werd Piet zich steeds bewuster van de grote ontwikkelingen van deze tijd. Opnieuw klopt zijn ondernemershart en is hij in cocreatie met verschillende partners bezig met interessante, betekenisvolle initiatieven. Daarnaast voert hij freelance opdrachten uit en creëert hij mogelijkehden voorzijn opdrachtgevers. Zijn visitekaartjes tonen rollen als inviseur, arrangeur, transformateur, derailleur en co-creator. Hoewel hij zegt dat hij niet meer werkt is hij voorlopig nog wel even bezig……