Hoop of vertrouwen?

Als je kunt kiezen tussen ‘hopen’ en ‘vertrouwen’, wat kies jij dan?

Ik kies voor vertrouwen. En mijn advies is om hopen zo veel mogelijk uit je vocabulair te schrappen; beter nog: uit je denksysteem.
Wat vind je beter klinken:
– “ik hoop dat mijn kinderen later niet aan de drugs gaan” of
– “ik vertrouw erop dat mijn kinderen later niet aan de drugs gaan”.
Waar ligt de meeste kans op de gewenste uitkomst?

Is dat anders bij “ik hoop op een lang leven” versus “ik vertrouw op een lang leven”?
Ik denk het niet.

Maar Piet, hoop is voor veel mensen toch wel heel belangrijk. Soms kan je niets anders toch dan nog ‘hopen’?! Ja, ik weet het: hoop is voor velen een laatste strohalm. Alle zelfsturing ben je kwijt, wat er rest is hoop. Je levert je over aan iets buiten jezelf. Ik denk dat als je in alle situaties waarin je hoopt, dat hopen vervangt door vertrouwen, dat je dat sterker maakt, meer energie geeft. Het bekrachtigt je denken, je eigenwaarde en vergroot de kans op succes. ‘Ik hoop’ wordt ‘ik vertrouw’. Vertrouwen geeft je kracht en legt de verantwoordelijkheid bij jezelf en niet buiten jezelf. Hopen is het voorportaal van slachtoffer zijn. Eigenlijk ben je het al een beetje.

Zie je nog eens een keer dat bord langs de weg staan ‘er is hoop’, denk dan: hopen is goed, vertrouwen is beter.

Reacties zijn gesloten.