Arnold Cornelis / mogelijkheden

Uit: ‘De vertraagde tijd’

“De geest begint als vermogen mogelijkheden te onderscheiden en daarmee zelf te scheppen. Zodra we de mogelijkheden zien, stroomt ons organisme vol met energie en dat ervaren we als uitgerust zijn, als levenslust en als geluk. Dus, hoe meer mogelijkheden we zien, hoe meer geluk. Daarom is de lust om te leren voor een mens, de meest fundamentele drift en ook de blijvende grondslag voor alle levenslust.

Als we daarentegen, geen mogelijkheden zien, dan gaat het kraantje voor de toevoer van energie helemaal dicht. Dan stroomt er geen energie meer in het organisme en dat ervaren wij als vermoeidheid. In onze tijd wordt die toestand als een ziekte geinterpreteerd, die de naam draagt van depressiviteit. Ofschoon het juist is dat de wijze waarop wij denken, of juist niet denken, somatiseren in een lichamelijke toestand: ‘Wij denken zo, dus wij zijn zo,’ gaat het om een vorm van achterstallig kennisonderhoud.

\ik vergelijk met een schaker, die opgeeft in het eindspel, omdat er naar zijn mening geen mogelijkheden meer zijn. Dan komt er een schaakmeester naar hem toe, die zegt: ‘Je stond gewonnen, kijk, zo en zo’. ‘Inderdaad,’ zegt de schaker, ‘dat was mogelijk, maar ik zag het niet.’ En een mogelijkheid die je iet ziet, bestaat niet. Uit het voorbeeld blijkt ook wat communicatie en opvoeding is. Namelijk, het tonen van mogelijkheden.

In de opbouw van de wereld zijn de mogelijkheden voor de menselijke geest al ingebouwd. De lust om te leren en derhalve ook de levenslust is oneindig, want behalve de logische mogelijkheden voor zelfsturing, die er al zijn, kunnen we er ook nog steeds nieuwe bedenken en die vervolgens weer communiceren.

De menselijke geest past op de wereld als een sleutel op een slot, als we de poort openen, dan zien we de rijkdom van menselijk leven. Daarom noemde ik jeugd geen louter biologisch gegeven, jeugd is een filosofisch en cultureel ontwikkelingsperpectief, namelijk, het zien van mogelijkheden.”

(uit: De vertraagde tijd, A. Cornelis, uitg. St. Essence, ISBN  90-72258-02-9, pag. 70 –71)

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *