Leef jij ook in het nu?

Ja, leef jij in het nu? Best wel jammer; je mist dan namelijk nogal wat. Het echte begrip is volgens mij namelijk niet in het ‘nu’ leven, maar in het ‘hier en nu’.
Ter illustratie: ga deze zomer eens op een terrasje zitten en kijk om je heen. Grote kans dat er een tafeltje is met 3  of 4 personen die bijna allemaal verdiept zijn in hun mobiele telefoon. Ze zijn zelf aan het Twitteren (“ïk zit nu op het terras van het Schoothondje. #pippeloentje) of screenen hun Facebook in de angst te missen waar vrienden en vriendinnen uithangen en of het daar misschien nog leuker is. Meestal zit er in zo’n gezelschap 1 iemand een beetje voor zich uit te staren. En soms kan je het van zijn of haar gezicht aflezen: ‘we gingen hier toch met z’n allen naar toe om het gezellig te hebben?’

De vrienden zijn er wel, maar ze ‘zijn’ er even niet. Ze zijn ‘in het nu’: ze communiceren met de hele wereld in de waan te denken dat ze daarmee volgen wat er ‘nu’ gebeurt. Dat is natuurlijk niet zo: ze volgen maar zo’n oneindig klein stukje van het nu, dat het echt verwaarloosbaar is. Maar wat ze tegelijkertijd verwaarlozen is het ‘hier’. Ze zijn in het ‘nu’ en niet in het ‘hier en nu’. Dan zouden ze namelijk beseffen dat ze op dit briljante moment met een paar goede vrienden hier op dit mooie terras genieten van een heerlijke, vers getapte pils, van de mooie omgeving, het goede gesprek, de humor die soms voorbijloopt, het feit dat je hier zomaar even mag zijn, enz. Maar ze zijn niet ‘in het hier’, dus  het ontgaat ze allemaal. Als ze thuis in hun eentje op de bank hadden gezeten hadden ze bijna dezelfde ervaring gehad als die ze nu hebben. Het ‘nu’ was er dan ook en dat is overal hetzelfde. Het ‘hier’ maakt het ‘nu’ uniek en belevenswaardig. Het ‘hier’ is jouw directe contact met je sociale omgeving waarin zoveel meer communicatie stroomt dan in een Twitterberichtje tot uitdrukking kan komen.

Jazeker: Twitteren is leuk en soms ook handig; Facebook ook. En soms niet alleen handig: het kan ook erg nuttig zijn. Vooral als je een vraag hebt. Dan blijkt het antwoord of de oplossing vaak nabij. De meeste Twitters en Facebook berichten die ik tegenkom vragen niets, maar ‘zenden’ iets. Iets wat zij op dat moment (het ‘nu’) belangrijk vinden of iets in de trant van “Kijk mij hier nu zitten”. Maar ze vergeten dat ze ‘hier’ even niet zijn; ze zijn even in het ‘nu’.

Eckhart Tolle (‘De kracht van het nu’) gaf de goede richting aan, maar zette ons ook op het verkeerde been. Douglas Rushkoff (‘Present Shock’) zette mijweer met beide benen op de grond. Behalve als ik op een terrasje zit. Als niemand het ziet leg ik het liefst de benen even op de stoel voor mij om dan in alle rust mijn omgeving helemaal in mij op te nemen. Ik zit ‘daar’ namelijk niet voor niets…

Wat doe jij als je op een terrasje zit?

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagd , door Piet Boot . Bookmark de permalink .

Over Piet Boot

BIO Piet Boot (1947) De aanloop Piet haalde in de avonduren zijn MO-A onderwijskunde terwijl hij gedurende die tijd met zijn diploma ‘pedagogische Academie’ op zak, voor de klas stond. MO-B volgde gedurende de eerste jaren bij de Schoolbegeleidingdienst waar hij uiteindelijk 12 jaar lang ervaring opdeed in het begeleiden van schoolteams bij veranderingsprocessen. De hink Het onderwijs bood hem uiteindelijk te weinig ruimte en Piet richtte zich (met 2 collega’s) op de bedrijvenmarkt. ‘Triam, bureau voor Toegepaste Onderwijskunde’ was dè voorloper in de markt van het leveren van onderwijskundige diensten: de ontwikkeling van bedrijfspecifieke opleidingen en –documentatie. Piet heeft het vermogen een aantal jaren in de tijd vooruit te kunnen kijken en ontwikkelingen vroegtijdig te zien aankomen. Daarop liet hij Triam ook met een cyclus van 5 – 7 jaar groeien naar nieuwe niveaus van dienstverlening: eerst kwaliteitsmanagement, later kennismanagement. Piet vindt creëren belangrijker dan beheersen. Dat merk je ook aan een van zijn uitlaatkleppen: dan vind je hem in zijn kleine atelier, bezig om met olieverf ruwe doeken te produceren. De stap Toen Triam groot was gegroeid (max. 90 medewerkers / 5 vestigingen) was dat ook de hoogste tijd voor hem om een nieuwe start te maken. Hij besloot zijn kennis en ervaring in te zetten om ondernemers te helpen hun droom te verwezenlijken (en soms om hen ‘uit de droom te helpen’). Daarin komen zijn kwaliteiten het best naar voren; van onderwijskundige, kwaliteitskundige en veranderkundige, tot filosoof, visionair en ondernemer. Maar zijn sterkste punt is de verbinding tussen ‘hard’ en ‘zacht’, tussen mensen, tussen concept-ontwikkeling en uitvoering / de praktijk, tussen korte- en (middel)lange termijn. De sprong De jaren na zijn vertrek uit Triam werd Piet zich steeds bewuster van de grote ontwikkelingen van deze tijd. Opnieuw klopt zijn ondernemershart en is hij in cocreatie met verschillende partners bezig met interessante, betekenisvolle initiatieven. Daarnaast voert hij freelance opdrachten uit en creëert hij mogelijkehden voorzijn opdrachtgevers. Zijn visitekaartjes tonen rollen als inviseur, arrangeur, transformateur, derailleur en co-creator. Hoewel hij zegt dat hij niet meer werkt is hij voorlopig nog wel even bezig……