Heb jij vandaag ook geen tijd?

Gefeliciteerd! Ik heb ook geen tijd vandaag. Heerlijk.

Vreemd om iemand te feliciteren die geen tijd heeft? Nprmaal gesproken missschien wel, maar vandaag niet. Vandaag is het 25 juli. En voor de Maya’s is dat de ‘dag buiten de tijd’. Op 25 juli bestaat de tijd even niet voor de Maya’s. Even zijn zij van het juk van de tijd bevrijd en vieren daarom feest op die dag. Elk jaar op 25 juli; niet alleen in dit Maya jaar 2012.

De Maya’s zijn bekend door de vele kalenders die zij ontwikkelden en naast elkaar gebruikten. De kalender met ‘de dag buiten de tijd’ wordt meestal aangeduid als ‘de dertien manen kalender’.  Die kalender kent dertien maanden van 28 dagen.
13 x 28 = 364. Dat is dus een heel mooie ritmische kalender die ook veel meer gelijk oploopt met de omwentelingen van de maan om de aarde. Die duurt iets minder dan 28 dagen. En voor liefhebbers van het getal 13, zoals ik, zijn de dertien maanden een mooie stimulans voor altijd weer nieuwe mogelijkheden. In ieder geval is deze Maya kalender veel meer met de natuur en ons universum verbonden dan onze gebruikelijke Gregoriaanse kalender.

Deze Gregoriaanse kalender heeft weliswaar een oorsprong van voor het jaar nul, maar is vooral bedacht en aangepast door bijvoorbeeld keizers als Julius Ceasar en ook door pausen. Paus Gregorius XIII was in 1582 de laatste die tot aanpassingen besloot. Allemaal bedenksels, weinig verbinding met het universum. Dat deden de Maya’s beter, maar hun ‘dertien manen kalender’ komt wel één dagje tekort. En zo ontstond de dag buiten de tijd. “Mijn lievelingsdag”, zou beertje Poeh zeggen. Maar dat zegt-ie elke dag.

Toen ik een jaar of tien geleden voor het eerst over ‘de dag buiten de tijd’ las, heb ik het idee gelijk omarmd. Als er geen tijd is kan je hem ook niet besteden. Dus alles wat je doet is pure winst. En omdat ‘vieren wat gevierd kan worden’ al veel langer een van mijn motto’s is, is elke 25e juli voor mij een feestdag.

Was het vandaag ook een feestdag voor jou?

 

 

Wel eens van paraskevidekatriafobie gehoord?

Paraskevidekatriafobie is extreme angst voor vrijdag de 13e. Je zal het maar hebben. De uitdaging doet zich ieder jaar één of twee keer voor. Maar hoe kan je vrijdag de 13e als een ongeluksdag zien, als je zelf op vrijdag de 13e geboren bent? Ik in ieder geval niet en ik ben er zo één: vrijdag 13 juni 1947 om 16 uur 42 vond mijn moeder het genoeg en daar was ik. Vanaf het moment dat ik inzicht kreeg in de koppeling van het getal 13 met mijn eigen leven, heb ik geweten dat dertien nooit een ongeluksgetal kan zijn.

De 13e man
Hoe men daar dan bij komt? Volgens Wikipedia bijvoorbeeld omdat men twaalf zag als het perfecte getal en dan is 12 + 1 een doorbreking van het perfecte, En dan volgt steevast het voorbeeld van de twaalf apostelen en Judas als de 13e: de verrader. Maar dat is een vreemde logica. Judas was immers een van de twaalf apostelen, volgeling van Jezus. Omdat ik niet erg thuis ben in Bijbelse zaken heb ik het maar eens nagelezen, maar de naam van Judas staat toch echt in het rijtje. Het lijkt mij ook veel logischer om Jezus als de 13e man te zien: de voorganger. Dan kan je dertien toch niet zien als een ongeluks getal. Zelfs een waarschijnlijke atheíst als ik kan dat niet zo zien.

In 2006 werd het Evangelie van Judas ‘herontdekt’ en ontcijferd. Wikipedia: “Opmerkelijk hierin is dat Judas niet wordt afgeschilderd als ‘schurk’ of ‘verrader’, maar juist als een vroom en gelovig man, die tégen zijn wil deed wat Jezus van hem verlangde: hem overleveren aan de Romeinen”. Begrijpelijk dat vanuit de gevestigde (kerkelijke) orde dit beeld streng bestreden wordt.
Maar ook vanuit dit gezichtspunt en zelfs wanneer we niet Jezus maar Judas als 13e man zien, is het niet logisch dat wij dertien als een ongeluksgetal moeten zien. Integendeel.

De 8e toon
Zelf geef ik meestal een andere uitleg aan dertien als geluksgetal. Neem onze toonladder: do, re , mi , fa .so, la, ti en weer do. De laatste toon is weer gelijk aan de eerste, maar dan een toonhoogte hoger. Je kunt de toonladder dus ook zien als 7 + 1 tonen. Speel je de toonladder op de piano dan kan kan je daarvoor 12 + 1 toetsen gebruiken: 7 witte (do – ti) en 5 zwarte. De laatste toon is dan de 13e toon: het is de eerste toon van het volgende octaaf.

De gelijkenis met de 12 + 1 apostelen is treffend: het perfecte getal (12 of 7) wordt doorbroken. Ook zeven wordt algemeen als een perfect getal gezien, een geluksgetal.
Vervolgens kan je op twee manieren de betekenis van dertien duiden.
De eerste: het perfecte wordt doorbroken; we storten ons in het ongeluk. Dat is voor de zwartkijkers. De tweede: na het perfecte begint een nieuwe toekomst. Immers, stel je voor dat er na zeven of na twaalf niets meer kwam.
Wat als er na zeven tonen geen achste toon kwam? Einde muziek.
Wat als er na een week geen achtste dag kwam? En wat als na twaalf maanden er geen dertiende maand kwam? Nee, die financiele ‘dertiende maand’ kunnen we wel missen, maar als er geen januari meer kwam..?!
Dertien is de de poort naar de toekomst. De toegang naar nieuwe mogelijkheden. Dat is de kijk van de positivisten; ik zeg: van zelfstuurders.

Dertien als nieuw begin
Dertien is voor mij daarom het getal van de zelfsturing. Communicatieve zelfsturing uiteraard, maar daar kom ik later nog wel op terug. Voorlopig ga ik elke 13 van de maand een blog produceren over ‘dertien’ en/of ‘zelfsturing’.

Behalve op vrijdag de 13e. Die geluksdag reserveer ik helemaal voor mijzelf.
Wat doet vrijdag de 13e met jou?