Is dit wetenschappelijk onderbouwd?

Nu ik toch over de wetenschap begonnen ben, moet het volgende ook nog maar van het hart. Ik kan mij mateloos irriteren aan artikelen die vol staan met verwijzingen naar andere artikelen of boeken. Die verwijzingen moeten het ‘zogenaamde’ bewijs leveren voor de door de auteur geponeerde stelling of feiten. En feiten zijn feiten, dus dat is dan ‘de waarheid’. Maar zoals ik het vorige blog (10-07) al aangaf; hoe wetenschappelijk ook, vee; meningen en zogenaamde feiten blijken later falsificaties van de werkelijkheid te zijn. Door veel te verwijzen wordt ten onrechte een suggestie van ‘dit is toch wel echt waar’ opgebouwd.

Gisteren las ik tijdens mijn maandeijks bezoek aan de Bloedbank een artikel waarin een korte rapportage stond over een kartel van wetenschappelijke tijdschriften dat was ontmanteld en beboet: men verwees vooral (bijna uitsluitend) naar artikelen die gepubliceerd waren in tijdschriften die tot dat kartel behoorden. Want aangehaald worden is erg belangrijk in de wetenschappelijke wereld, dus dan maar op deze manier. Jezelf belangrijk maken heeft weing met wetenschap van doen.

Nog irritanter is het met mensen in gesprek te zijn die continu verwijzen naar wat schrijver x, professor y of goeroe z ooit eens heeft gezegd of geschreven. Eigenlijk ben je niet met deze persoon zelf in gesprek, want hij spreekt steeds met de mond van een ander. Het interesseert mij zelden wat professor x of professor y over het onderhavige onderwerp heeft gezegd; ik wil weten wat mijn gesprekspartner er van vindt. Met hem haar in kan ik in discussie en kan ik dialogeren; wat die aangehaalde professor er van vindt: dat moet ik maar voor lief aannemen, ik kan er niets mee.

Degene die mij dit ooit duidelijk maakte is Jan van der Linden, onze nestor Katarsiaan. Maar wat voor indruk zou het op jou maken als ik nu zei: “Jan van der Linden zegt dat je niet steeds moet quoten”. En heel vervelende indruk. Het roept gelijk de vraag op: ‘en vind jij dat zelf ook, Piet?’

Om deze reden heb ik er voor gekozen om op deze weblog mijn imprints op te nemen, waarin ik mijn voedingsbodem eer en toon. Opdat mijn lezers en gesprekspartners beter kunnen begrijpen waar mijn ideeen en denkbeelden hun oorsprong hebben. Maar wat ik blog komt uit mijn mond, pen, toetsenbord.

UItzondering bij het quote verbod maak ik met betrekking tot mijn lieve moedertje. Ondertussen ‘ergens boven’.  Bij tegenslag leerde ze mij altijd: “Je zult zien waar het goed voor is”. Dat vind ik ook, maar deze denkwijze quote ik toch altijd. Tenslotte blijft ze nog altijd mijn lieve moedertje. Zij hoefde zich niet belangrijk te maken. Ze was het.