Waarop proost jij?

“Proost; op je gezondheid”. Zo klonk het dit weekend weer in mijn tuin. En, zo werd er aan toegevoegd: “Gezondheid is toch het belangrijkste wat er is”. Mag ik daar ander over denken? Zeker weten dat gezondheid super belangrijk is, maar het belangrijkste wat er is…? Ik heb twee redenen om daar anders tegenaan te kijken.

Ten eerste omdat ik er van overtuigd ben dat het ervaren van geluk van een hogere orde is dan het hebben van een goede gezondheid. Veel bewondering voel ik als ik in contact ben met mensen met ernstige, soms ongeneeslijke ziekten, die ondanks hun problemen en slechte perspectieven toch toch een hartverwarmend levensgeluk uitstralen. Daarbij bagatelliseren zij hun gezondheidsproblemen niet, maar ze maken deze ondergeschikt aan hun levensgeluk.
Ik ken er ook die hun geluk toch een in meer of mindere van hun gezondheid laten afhangen. In ontmoetingen is gezondheid dan meestal ook het eerste gespreksonderwerp.

Mijn tweede argument om geluk boven gezondheid te zetten is mijn permanent gevoelde persoonlijke verzet tegen de interpretatie van het begrip gezondheid, zoals wij dat breed maatschappelijk hanteren. Gezondheid gaat daarbij over de gezondheid van het lichaam. Artikelen over gezondheid gaan dan ook dominant over meer bewegen en gezonder eten. Gezondheidsadvertenties sluiten daar mooi bij aan en laten ons geloven dat hoe mooier je bent, hoe beter je je voelt.

Ik doe aan het gelijk van deze zienswijzen niets af, maar voeg er nog wat aan toe. Gezondheid gaat bij mij ook over de geestelijke- sociale- en spirituele gezondheid. Dat samen is een ongedeelde eenheid.
En net zoals we bij de lichamelijke gezondheid denken aan voeding en beweging, zo zouden we, volgens mij, ook moeten denken aan voeding en beweging bij de geestelijke gezondheid, de sociale gezondheid en de spirituele gezondheid. Dan krijg je dus vragen als: ‘wat is mijn sociale beweging?’ Maak je nog nieuwe vrienden?; kom je wel eens in sociale kringen die je minder of niet gewend bent?. Of: ‘wat is jouw geestelijke beweging?’. Velen zullen zich even achter de oren krabben bij het horen van deze vraag, ongebruikelijk als hij is. Maar ik moet er altijd aan denken als ik iemand bij het verlaten van het stemhokje hoor zeggen: “ik stem altijd …… , dat deden mijn ouders ook altijd”.  Bij mensen met een sterk geloof stel ik mij die vraag ook wel eens: zit daar nog geestelijke beweging in, te beginnen met twijfel? En wat was jouw geestelijke voeding: had dat de diepgang van de reality-soap van  ‘Andy en Melissa’ of ben je aan het denken gezet door een goed boek? Dit soort vragen en gesprekken zijn we minder gewend. Ons gezondheidsbegrip is erg beperkt. In een ander blog zal ik dit nog wel eens uitwerken. Maar ik denk dat het niet slim is zo’n onvolkomen begrepen begrip bovenaan je wensenlijstje te zetten bij het proosten.

Wat mij betreft dus: ‘proost; op je geluk’. In de wetenschap dat het eigenlijk is ‘proost, op ons vermogen geluk te beleven’. Maar dat is zo’n mondvol en verdient ook nog wel wat toelichting. Ook voor een volgend blog…

Waarop ga jij proosten?

Reacties zijn gesloten.