Waarom zou ‘zinloos rijk’ niet kunnen?

De bezwaren vliegen je om de oren op het moment dat je het begrip ‘zinloos rijk’ laat vallen.  Ik vermoed dat daar veel drogredenen tussen zitten. Hoewel mijn verwachtingen voor enig concreet resultaat op dit punt nihil zijn, is het toch de moeite waard eens te denkelen over wat er kan of gaat gebeuren als ‘zinloos rijk’ wel als maatschappelijk issue erkend zou worden.

‘Niemand wil meer voor top-functies in aanmerking komen’. Ik geloof daar niets van. Er zullen zeker gekwalificeerden afvallen omdat het ego niet meer voldoende wordt gestreeld. Maar er zullen voldoende geschikten staan te popelen het over te nemen. Dat zijn degenen die het vooral doen om betekenis te geven aan hun werk en hun leven. En daar zijn er steeds meer van.

‘Top-functies zijn uitermate inspannend. Wel 80 uur per week! Misschien zelfs 24/7.  Dat moet beloond worden’.  Vind ik ook.  Geldt trouwens ook voor veel bedienend personeel in de horeca dat ik én ’s ochtends én ’s middags én ’s avonds op mijn vakantie-eiland zie werken. En ook voor mijnwerkers in India, China, etc. En voor nog veel meer andere harde werkers. Maar de echte vraag is: wilen we dit? Dat top-banen zo hectisch moeten zijn. Ik geloof er niets van. Dat kunnen we echt anders organiseren! Al zullen daarvoor nog wel meer overtuigingen moeten worden ‘herdenkeld’.

Zo geloof ik ook niet dat getalenteerde voetballers niet meer in de hoogste teams en belangrijkste competities willen voetballen ‘omdat ze minder betaald worden’. Wat moeten ze anders? Ping-pongen?

‘Er zal minder geld zijn voor ‘goede doelen’.  Ik verwacht het niet; er is immers op andere wijze meer geld in omloop gekomen. Dat geld kan ook rechtstreeks naar die goede doelen. En de toch al gevende massa blijft.

‘Niemand kan meer een Picasso kopen’.  De vraag is dan wie dat nu dan nog wel kan. Moet dit soort hoogwaardige kunst niet à priori voor zo groot mogelijke groepen toegankelijk blijven? Waarom zou zoiets in één riante, maar besloten huiskamer moeten hangen?

‘Zinloos rijk’?.., ik begin er bijna in te geloven.

 

 

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagd , , door Piet Boot . Bookmark de permalink .

Over Piet Boot

BIO Piet Boot (1947) De aanloop Piet haalde in de avonduren zijn MO-A onderwijskunde terwijl hij gedurende die tijd met zijn diploma ‘pedagogische Academie’ op zak, voor de klas stond. MO-B volgde gedurende de eerste jaren bij de Schoolbegeleidingdienst waar hij uiteindelijk 12 jaar lang ervaring opdeed in het begeleiden van schoolteams bij veranderingsprocessen. De hink Het onderwijs bood hem uiteindelijk te weinig ruimte en Piet richtte zich (met 2 collega’s) op de bedrijvenmarkt. ‘Triam, bureau voor Toegepaste Onderwijskunde’ was dè voorloper in de markt van het leveren van onderwijskundige diensten: de ontwikkeling van bedrijfspecifieke opleidingen en –documentatie. Piet heeft het vermogen een aantal jaren in de tijd vooruit te kunnen kijken en ontwikkelingen vroegtijdig te zien aankomen. Daarop liet hij Triam ook met een cyclus van 5 – 7 jaar groeien naar nieuwe niveaus van dienstverlening: eerst kwaliteitsmanagement, later kennismanagement. Piet vindt creëren belangrijker dan beheersen. Dat merk je ook aan een van zijn uitlaatkleppen: dan vind je hem in zijn kleine atelier, bezig om met olieverf ruwe doeken te produceren. De stap Toen Triam groot was gegroeid (max. 90 medewerkers / 5 vestigingen) was dat ook de hoogste tijd voor hem om een nieuwe start te maken. Hij besloot zijn kennis en ervaring in te zetten om ondernemers te helpen hun droom te verwezenlijken (en soms om hen ‘uit de droom te helpen’). Daarin komen zijn kwaliteiten het best naar voren; van onderwijskundige, kwaliteitskundige en veranderkundige, tot filosoof, visionair en ondernemer. Maar zijn sterkste punt is de verbinding tussen ‘hard’ en ‘zacht’, tussen mensen, tussen concept-ontwikkeling en uitvoering / de praktijk, tussen korte- en (middel)lange termijn. De sprong De jaren na zijn vertrek uit Triam werd Piet zich steeds bewuster van de grote ontwikkelingen van deze tijd. Opnieuw klopt zijn ondernemershart en is hij in cocreatie met verschillende partners bezig met interessante, betekenisvolle initiatieven. Daarnaast voert hij freelance opdrachten uit en creëert hij mogelijkehden voorzijn opdrachtgevers. Zijn visitekaartjes tonen rollen als inviseur, arrangeur, transformateur, derailleur en co-creator. Hoewel hij zegt dat hij niet meer werkt is hij voorlopig nog wel even bezig……