Zit jij wel eens met de benen op tafel?

Nee? Zit jij nooit met je benen op tafel? Schoenen uit en dan even languit? Dan heb je het zeker nooit druk? Als ik het druk heb en vooral op momenten dat er ineens veel op mij af lijkt te komen, dan trek ik mijn schoenen uit en leg ik mijn benen op tafel. Dan ga ik er eens rustig voor zitten.

Dan ga ik rustig nadenken: hoe ga ik dit varkentje wassen? Wat heb ik al, waar kan ik op terugvallen? Wie kan ik inschakelen? Wie moet ik er bij betrekken, wie moet ik informeren? Hoe pak ik dit het slimst aan? Waar vind ik voorbeelden? Wat heb ik geleerd van eerdere situaties?
En dat soort gedachten.

Het is een oud credo uit de kwaliteitswereld: een fout herstelllen kost zeven keer zoveel tijd als een fout voorkomen. Rationeel lijken mensen dat nog wel te begrijpen als je het tegen ze zegt. Maar ik zie het zo weinig gebeuren. Wat ik zie is: direct op het probleem, de uitdaging ingaan, direct handelen, actie en daarna een reeks van aanvullende acties en herstelacties. Nodig omdat de eerste handelingen niet helemaal doordacht waren. Betrokkene zelf herkent dit onderscheid in acties meestal niet. DIe is gewoon druk bezig met de aanpak van zijn uitdaging, het oplossen van zijn probleem.

Wat is dat toch dat mensen niet de rust kunnen vinden eerst goed na te denken,
d e  t i j d  t e  n e m e n en dan pas aan de slag te gaan. En op deze manier in veel gevallen een spoor van vernieling achter zich te laten, want anderen worden in die ondooordachte haast meegesleurd. Die moeten ook ineens van alles, namens onze stresskip dan. En zeker als dat een leidinggevende is, zijn de poppen al snel aan het dansen. Kort dansje dan. Uiteindelijk eindigen veel van deze dansjes in een burn-out. Overdreven? Geloof ik niets van.

De vraag die ik mijzelf stel, terwijl ik met mijn benen op tafel zit is: ‘hoe zit ik deze externe sturing weer om naar interne sturing? Hoe maak ik mijzelf weer regisseur van het proces? Vanuit mijn inzicht dat alles waar waarbij sprake is van externe sturing (alles wat op je afkomt) energie kost en interne sturing (eigen regie) energie oplevert. Zo simpel is dat.

Mocht je hierover twijfelen: leg je benen dan op tafel en begin eens met erover te denkelen.

Reacties zijn gesloten.